ναι ναι οκ οκ

sonic warfare p. 97

'the bundle of possibilities, mutually consistent or alternative, provided by the multiplicity of eternal objects.' The extensive continuum 'is that first determination of order- that is, of real potentiality, arising out of the general character of the world...it does not involve shapes, dimensions, or measurability; these are additional determinations of real potentiality arising from our cosmic epoch.'

p.98 goodman:
To become, an actual entity must be out of phase with itself, self- contrasting; its tendency is to die and become other...
(...rhythm cannot be reduced to its phenomenological experience. The prehension of a rhythmic anarchitecture is amodal... its prehension is transensory or even nonsensuous) This is especially true of the rhythm of potential relation that holds a nexus together. Irrelevant of scale, physical, physiological, or sonic, a nexus is always collective, polyrhythmic, composed of an array of tensile spaces and durations. Finally, rhythmic mutation would be what Whitehead terms creative advance and entails the futurity of a nexus anticipated in its passing present. 

40 φορες ακομα

μπα σε καλο σου mark

Χρόνος- οταν ο d.toop ξεθαβει

'The worn voices of clocks repeated the fact of the hour all night long.'

(V.Woolf, Jacob's Room)

sinister resonance 158


κοινωνικα μπιτ


Spending the greater part of the last decade assembling this masterpiece while tracking down most of the musicians in the process, Stuart Ellis of Radiodiffusion Internasionaal has compiled a mind-blowing set of Pakistani instrumentals spanning the period between 1966 and 1976. It’s all here: rock and roll beat, surf, folk traditional mixed with pop, film tunes, electric guitars, sitar and organ solos, brilliant percussion and arrangements crafted by the grooviest bands of the period: The Panthers, The Mods, The Bugs, The Blue Birds, The Abstracts, The Aay Jays, The Fore Thoughts, Nisar Bazmi, and Sohail Rana.
Situated between Afghanistan, India and Iran, the collision of cultural influences in Pakistan gave birth to music that was, and still is, unlike anything heard anywhere else on the planet. By the late 1960s, previous restrictions on musical expression began to soften and bands that were playing American and British pop covers became popular in Karachi’s burgeoning night club scene and at private dance parties. Long hair came into fashion among young men and hashish became the popular drug of choice on college campuses across Pakistan. Soon, hippies from both North America and Europe began flocking to Karachi, Lahore and Peshawar. Very few of the bands that formed during this time actually got to record. Like their neighbors in India, the Pakistani record industry was more focused on releasing “filmi” music, which had just started to incorporate the electric guitar and electric sitar.
Pakistan’s musical revolution ended in June 1977 after a coup d’état and the establishment of a pure Islamic state governed by Sharia law. This marked the end of the “Swinging ‘70s” in Pakistan as night clubs and alcohol were banned throughout the country. Television and cinema, as well as popular music, were now subjected to government censorship. After the clamp down, many Pakistani musicians left the country and moved to America, Canada and England.
The audio quality here is top notch, sourced straight from the original EMI Pakistan masters. This limited 2-LP set is housed in a heavy duty full-color gatefold jacket with superb photos of the musicians and extended liner notes by compiler Stuart Ellis.


κυριακη βραδυ

-παλι ισοπολια,δεν παμε καλα!Κυριε Κοντη μηπως να παρουμε για coach των Κον Τεν κατε?

-Αλβανια / Αιγυπτος / Τυνησια ,που ειναι το επομενο χτυπημα?

«Ο ελάχιστος εαυτός, ο τρελός χορευτής, η κιβωτός των κινήσεων, ο ιχνηλάτης του Βέγα. Το πιο ανυπάκουο απ’ τα δύο φαντάσματα∙ εκείνο που είναι του Εγώ το ωμέγα. Είδε την πρώτη ημέρα που χάραξε – απ’ όπου ξεκίνησαν τα μυστήρια όλα – γι’ αυτό έχει γίνει βέβηλος κι άναρθρος κι αέρας αγιάτρευτος που κουνάει τα δόντια.
Όταν φοβάται τα μαλλιά του αλλάζουνε και γίνονται τένοντες ζώου κυνηγημένου, βελόνες στο δάσος με τ’ απόδημα πεύκα ή ακόμα και σώματα στις ράγες του τρένου. Κι ενώ μπορεί ν’ αναγνωρίσει σπαράγματα δε λέει να ξεχωρίσει τη φρίκη απ’ το φιρίκι. Λερώνει με τα πόδια τον ψεύτη ουρανό και κλέβει από την κόλαση ότι του ανήκει.
Ο ελάχιστος, λέμε, ο νοσταλγός της αρχής, που το άσπρο στο μάτι του έχει γεμίσει με βρύα,
ο ξενιστής των ονείρων που αλλοιώνει τα σχήματα κι αναγκάζει το χώρο να παθαίνει ναυτία.
Ο μονοσάνδαλος είλωτας, το άξαφνο ράγισμα, η πόλη, όπου τα κτίρια δεν έχουνε πόρτα,
η ένρινη φάλαινα, το κήτος του Ιωνά, το άγριο κόχλασμα που ετοιμάζει τα χόρτα.
Αυτός ο ελάχιστος, αυτός ο εαυτός, ίδιος με θόρυβο ψυγείου σ’ άδειο σπίτι, που δένει αρμονικά με τον άλλον, του σύμπαντος, και υφαίνουν τον τρόμο και μετά την πίστη. Παγώνει τον χρόνο, παγώνει το αίμα, δεν εξελίσσεται, δεν ερμηνεύει. Βουτάει τα δάχτυλα στο μέλι της ζωής κι αυτιστικά-θαρρείς- για πάντα το αναδεύει».

Θανάσης Παπακωνσταντίνου 



Ajda Pekkan


comfort noise- η πληροφορια που ηρθε ενα χρονο αργοτερα,

και την ευχαριστω. 

"...Space itself is an instrument in which the background sound of subtle auditory shifts, singing resonance and dead echoes fills the air so completely that this peripheral sound seems to personify the place itself, a ubiquity of such familiarity that it fades into nothing.'Finally, we don't live in sealed containers', write the authors of A Perfect Mess, explaining that ambient background noise must be inserted back into the cleaned -up signals of mobile phone conversations for the callers to feel that they are connected and 'natural'.

'We live in a world where things that make noises are constantly new to us, where in a sense even the space around us has a faint murmur to it. This noise feels right to us; at a n unconscious level, it is reassuring. The technical term for this type of background noise, in fact, is comfort noise - (telephone) engineers like (Federic) Bourget call it CV - and trying to talk to someone in the absence of it is a bit disorientating and even a little creepy. Our brains rebel at the unnatural neatness.' "

david toop sinister resonance

αποψε στο bios θα παιξω με τον blue lagoon απο τις 22 00.

oh brother

from nothing days first event

Ο κουνελος και η ανοιξη σε νεες περιπετειες, τραιμπαλ και φρι τζαζ, στο πρωτο event του Nothing Days, για το οποιο τα μπλα μπλα μας αργησαν παραδειγματικα για να "ηρεμησει το πραμα" οπως ειπε ο παταω στη γη αρχισυντακτης. Με αφορμη ομως ετουτο εδω το αψεγαδιαστο πλουμιστο  you tube νομιζω, ηρθε η ωρα. Θεουλη μου ας δουλευει το λινκ αυριο. 

Οι σεξουλιαριδες hype williams και η ακουσματικη εμπειρια που μας προσεφεραν ενω βρισκονταν πισω απο την κουρτινα ηταν σωστη, και ο αρχισυντακτης ειπε να γραψω τα καλυτερα για τους demdike stare οι οποιοι παιξανε λεει κατι σαν τα πρωτα basic channel λιγο πιο βρωμικα. Οσο επαιρνε η ακρη του ματιου μου τον Κωστα με το dance παρελθον να χοροπηδαει αναλογα το πιστεψα ομως.
Και σε αλλα με υγεια.
Ευχαριστουμε πολυ.


mordant music misinformation

συμβουλη για το dvd
πατα spore all και δες τα ολα μαζι τα κλιπς.




δυσκολα πραγματα


στρατιωτης στη μαχη.



take a bite

ήταν εδω και δούλευε

 η Αλέξια Σαραντοπούλου ήταν και σημερα εδω και δούλευε. Μαζι με τον Τασο Σταμου και το Μιχαλη Αδαμη θα ειναι κι εδω
σε μια ξ ε χ ω ρ ι σ τ η παρασταση που θα περιεχει τρεις σολο περφορμανς.

be kind

κατουρο στον ανεμο

3 δισκους ακουσα πριν με παρει ο υπνος
αυτον για 1239 φορα

αυτον για πρωτη φορα

κι αυτον, επισης για 1239 φορα, για να με παρει ο υπνος

και τα συμπερασματα που εβγαλα μεταξυπνουκαιξυπνιου ηταν τα εξης
1. οτι ολοι οι ανθρωποι λενε ακριβως τα ιδια πραγματα με αλλα λογια
2. οτι τα παω παρα πολυ καλα με το θανατο. τον σκεφτομαι συνεχεια
3. και οι στιχοι που θυμαμαι μεχρι σημερα απ τα χθεσινα λαλα ειναι απλα οι εξης:

"Συνεχιζω να βλεπω το ιδιο ονειρο με τον dave grohl
αυτον που επαιζε ντραμς στους Hole
ηταν δεμενος με σκουριασμενες αλυσιδες
κι εγω επρεπε να τον ελευθερωσω
αλλα που μυαλο;"


"Λοιπον, ειμαι πανω στο Τ.Ο.
κρατωντας το τζαϊβ ζωντανο
και εξω στη γωνια ειναι πεντεμιση το πρωι.
Αλλα ο υπογειος ειναι αδειος
και τα καφε επισης.

Εκτος απο τον αγροτη της αγορας.
Κι ακομα τον ακουω να λεει:
Απλα ολοι κατουρατε
στον ανεμο
Δεν το γνωριζετε αλλα το κανετε'.

Και δεν υπαρχει τιποτα στον κοσμο
οπως ενας φιλος
να σου πει
οτι κατουρας
στον ανεμο."

λινκ για 5 λαλα ενεργο.

λινκ για 1 ou tube του τομ.


ηταν εδω.

αλεξια σαραντοπουλου
γυριζει τον κοσμο με τους motus.
σε λιγο κοντα μας
και ευχομαστε να συνεργαστει μαζι μας για 2 ή και περισσοτερα προτζεκτ




κοριτσι αγορι

Last American Hero is a magnificent record

Vinyl reissue of a great cassette album from James Ferraro, originally released on Dreamtime Taped Sounds, a series of meditations on American concepts of heroism and freedom as refracted via MTV, Hollywood and various black magic marketing strategies. Starts off with an unexpected slow avant blues guitar piece that picks up organ and synth to sound uncannily like early Charalambides before breaking into an electric boogie that serves to conflate notions of authentic outlaw forms and clichéd rebel shorthand while sounding totally fucked up. Comes with an MP3 download coupon: “"THE ENERGY ENHANCED GLADIATOR WISHES TO MERGE AS ONE WITH HIS GIRL. HIS TONGUE RING GLOWS UNDERNEATH THE RENO MOON. HER SILVER SILENCE BEGS FOR HIS PLEASURE. HE CAN HEAR HER CALL DEEP WITHIN HIS BEING, AS THE DESERT CLOUDS ROLL ON OVER HIS METAL SLAVE. SHE SUBMITS TO BE PARKED AND THE SHADOW OF LOVE IS AMOUNG THEM. A BLACKTOP TUMBLE WEED ROLLS AROUND THE DRIED TAR ONLY A DREAM OF IT’S MASTER BLOWING IN THE WIND. FROM THE HAND OF THE GLADIATOR WHO NOW HUNTS FOR A DREAM, A FLAT SCREEN DREAM. A GROUP OF HUMANS PRESUMED LOST FOR THE LAST DECADE AND A HALF WERE FOUND ALIVE CAMPING OUT IN THE BACK RECESSES OF A COSTCO SUPER MARKET. AFTER BEING LOST DEEP INSIDE OF THE COSTCO BUILDING FOR WEEKS WITHOUT ANY OUTSIDE CONTACT, THEY FINALLY STARTED THE SETTLEMENT OF "NO FEAR". The front cover (JUDGE JUDYITE IN SODOM AND GOMORRAH) represents the programmed citizen and the process of it’s logical sequence as visible from the working creative inner ego of the program (the living human host’s perspective) in a snapshot form in the empty world created by the MODERN Gomorrah temple BEST BUY™ plaza center. The back cover represents the same idea but this one exhibits the inner head perspective of the "LIQUID ENERGY ENHANCED GLADIATOR IN THE DIGITAL COLOSSEUM A.G.* *After Google " – James Ferraro. Highly recommended.
via www.volcanictongue.com

james ferraro shit


b   l ink

αντε χεσου.

"Sometimes sound summons the world with more certainty than my verse ...secretly, like twilight. The world seems lost in listening, trying to validate itself in each solitary sound."
Akio Suzuki                                                                                               

χαλασμενο. αν αυτοϋπνωτιστω την εχω γαμησει

θηριοθηρικως, ποπ καλτσα, κατι δανισμενο κατι μπλε.....λειπει κειμενο...Δεν τον επιασαν ποτε
ηταν ολα στο κεφαλι της

τους εσωσε ο κοσμος
γυρισε στο σπιτι τους

ηταν αντρας
ηταν γυναικα
ηταν παιδι της
ηταν πατερας του
ηταν αδερφια
ηταν ολοι πεθαμενοι
πηραν το επομενο
πεθανε μονος 
εγινε καλος
την ανεστησε
τον εφαγαν
τους βρηκαν
το προλαβαν
ηταν ολο ενα ονειρο

πεθανανε ολοι

εγινε πολλοι
τα παρατησε ολα και πηγε να τη βρει
τα παρατησε ολα και πηγε να τον βρει
τα παρατησε ολα
δεν τον πιασανε ποτε

μερος ΙΙ

whatever gets you high, almost greek version 2010 revisited.
το ξεφλουδισμα της ντοματας και του αβοκαντο, τα πομολα στις βιτρινες, τα πρωινα μαλλια, η βροχη απο δαχτυλα, τα φρεσκοξυσμενα μολυβια, τα πορτογαλικα, οι αφρικανινες μασκες, οι πλαστικες παπιες για κυνηγους, οι φυσικες κοκκινομαλλες και κοκκινομαλλιδες, τα μαλακα μπισκοτα με γεμιση πορτοκαλι και επικαλυψη σοκολατας,το τελευταιο χαρτονενιο μερος απο το χαρτι υγειας, η τελευταια εννιαια θεση στα πουλμαν,το πρωινο σε πτηση και τα βεκτορ στα φυλλαδια ασφαλειας, οι κουβεντες για τον καιρο, ολα τα τσαγια, το φασκομηλο,οι τσαγιερες, η μαυρη ζαχαρη που κουνιεται μονη της, η ανακριβεια του λογου, οι εξελιγμενες μεθοδοι αποθηκευσης και μεταφορας νερου, το πως ηταν γερος και ψαρευε μονος σε ενα βαρκακι στο γκολφ στριμ, το να μην καταλαβαινεις την ιδια σου τη γλωσσα, η μαρμελαδα φραουλα, τα απλα πραγματα, η υγρασια τη νυχτα, οι πιπιλιες και 'τα αγαλματα που ταξιδευουν μερα νυχτα σε δαπανηρες συσκευασιες', να χαζευω φρυδια, οι τυποποιημενες ζωντανες τροφες για εντομα,οι κονκαρδες, η φωνη του αθρουρ ρασελ, οι μη χωροι, ο τζιν χακμαν, ολα τα ακουστικα, οι μεταφορες, το πως η Grace λεει 'animal', νυχτερινα απανωτα φτερνισματα σε πυγολαμπιδες, οχι ρε πουστη μου, να μην κρατας αποστασεις, τα καθαρα σεντονια, τα βρωμικα σεντονια, οι θυμωμενοι χιπ χοπ στιχοι γενικα, ολα τα πλαστικα οπλα, τα ποντικια της Σοφιας, το βραδινο μπανιο, το μπανιο νωρις το ξημερωμα, το μεσημεριανο και το απογευματινο μπανιο και το ντουζ αργα το βραδυ, τα αδρα και τα γρηγορα, οταν περιμενεις για παγωτο, ο τελειος συγχρονισμος, οι ευχετηριες καρτες με ηχο, το πως η Kimberly κραταει το dear catastrophe waitress ακομα μεσα στο ipod της, το να προσπαθεις να κουνησεις πραγματα με τη δυναμη του μυαλου,τα πολυ κοντινα πλανα μαλλιων, οι στρατιωτικες καλτσες στο σουπερ μαρκετ, ο υπνος σε ξενα σπιτια, ο υπνος, ο υπνος σε παραλια, να ανοιγεις τα ματια σου κατω απο νερο σε μεγαλο βαθος, να διαστελλεις τα ρουθουνια σου σε σταθερο ρυθμο, να παρακους, οι απιθανες χορευτικες κινησεις, to break dance και τα broken beats, τα ζουζουνια, οι γρυλοι και τα τζιτζικια, η Στελλα, οι βελονες, τα πικ απ και τα μικροφωνα, απλα ενα σηκωμα, απλα ενα σηκωμα 


tyler the creator MF

love & hate


κυριακη απογευμα

/αρης - πανιωνιος 0 -2

/mark fell UL8/


/cranc  \ copper filds

Homeland ost

/Giuseppe  Ileasi | 15 tapes

για αρχη

yup yup yup


i m still

in the rock n roll station and i m waiting for bill 


δε θελω τετοιους φιλους

rough riders on yoga class and military training

RIP Trish Keenan


βρεχει και στην καρδια μου


καιρο ειχα να θυμηθω τοσο καλη φαση απο τον υπνο μου. ημουνα λεει στο πατρικο μου με τη Στελλα τη Σοφια την Κατερινα το Θοδωρη το μπαμπακο και την αδερφη μου την Ειρηνη το οποιο εμοιαζε με την ταβερνα τη Φωλια του Δρακου στην Κρητη και παιζαμε ενα παιχνιδι με πυροτεχνηματα κι εγω ημουν 13 χρονων και στις παυσεις πυρος μαζευομασταν και λεγαμε τι πρεπει να προσεχουμε γιατι μας λειπανε καποια μελη. Στο τελος καθησαμε στην κουζινα και αφου ανασυνταχθηκαμε ο Θοδωρης προτεινε να μας πεταξουν σε διαφορα μερη της Ελλαδας χωρις να ξερουμε που βρισκομαστε και οποιος γυρισει πιο γρηγορα σπιτι να ειναι ο νικητης, και μετα ειπαμε ολοι 'τι γαματη ιδεα για τηλεπαιχνιδι ριαλιτι με ταξιδια και περιπετεια', κι ετσι ειπαμε να το παιξουμε πρωτα εμεις πριν πουλησουμε την ιδεα στα καναλια (για να το κανουν αφηνοντας τον καθε παιχτη σε διαφορετικα μερη στον κοσμο), η Κατερινα βρεθηκε στη Μανη στο σπιτι της Κυριας Ολυμπιας καλοκαιρι μεσημερι με παιδια να μη θελουν να πανε για υπνο και να λυσανε στην αυλη και ταυτοχρονα να ειναι χριστουγεννα και αποφασισε να γυρισει πισω με τα ποδια.  Δεν ξερω που κατεληξαν οι υπολοιποι.


mixing re posts

"Il n'y aura PAS de téléchargements gratuits. Il n'y aura PAS de morceaux bonus. Il n'y aura PAS de remixes. Il n'y aura PAS de making-of. Il n'y aura PAS de contenu additionnel. Il n'y aura PAS de partenariats. Il n'y aura PAS de lignes de vêtements. Il n'y aura PAS de photos dans les tabloïds. Il n'y aura PAS de prix unitaire à 25£. Il n'y aura PAS de street marketing. Il n'y aura PAS de tapage sur Myspace. Il n'y aura PAS de producteur célèbre. Il n'y aura PAS de nouvelles sur twitter. Il n'y aura PAS de concerts organisés pour la presse ou les bloggers. Il n'y aura PAS de rencontres organisées avec les fans. Il n'y aura PAS de versions raccourcies des morceaux. Il n'y aura PAS d'exclusivité iTunes. Il n'y aura PAS de lancement pour la presse. Il n'y aura PAS d'édition asiatique. Il n'y aura RIEN pour plaire aux radios : juste la musique et nous".

Geoff Barrow à propos du prochain Portishead
απο δω

"Λες και θα μας πείραζε αν υπήρχαν free downloads, asian version ή acoustic session. Τεμπέλη, έβγαλες μόνο τρεις δίσκους σε είκοσι χρόνια, που αν το κάνουμε ψιλά είναι ενάμιση τραγούδι το χρόνο. Στρώσου στη δουλειά κι άσε τις εξαγγελίες. Ή συνέχισε τις ΝΟησίες και ίσως μια μέρα ξεπεράσεις τους Human Beinz."

Μπάμπης Αργυρίου

απο δω


I'm here, Spike.


attack music


δεν ξεχνω.

space is the place

the last poster for NEXT WEEKs concert: ΘΕΟΥΛΗ ΜΟΥ.


soul in the cold mini mix

ειναι μικρο και τριανταφυλλενιο


Ετοιμαζω μιξτειπ που ετοιμαζω εδω και καιροοοοοοοοοοοοοοο και δεν κανω αυτο που θα επρεπε να κανω.


i m in a rock and roll station and i m waiting for bill

the question WHAT UNITES US is very important 
η ιστοσελιδα της κυριας με τα αλογα και τα κρυσταλλα: http://www.zuverza.com/jobindex.html